ตอนที่ 126 แอบกิน

“เสี่ยวเชียนอย่ามัวเหม่อสิ รีบไปจากที่นี่เร็ว สัตว์กินซากศพกำลังจะมาแล้ว”

หลงเชียนอุ้มสไลม์ขึ้นมา พอคิดจะอุ้มเนี่ยนเนี่ยน หลินเฉินก็ถลึงตาใส่ จนเนี่ยนเนี่ยนเบ้ปาก

“ฉันเดินเองได้!”

ทั้งหมดวิ่งกันเร็วมาก หลงเชียนเหลียวหลังกลับไปมองแวบหนึ่ง หนอนยักษ์สีแดงสลับขาวฝูงใหญ่มุงล้อมหลุมใหญ่ไว้ เมือกเหนียวปลิวกระจาย รูปลักษณ์น่าขยะแขยงนั้นทำเอาเธอแทบจะอาเจียนออกมา

เงาร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งคลานออกมา เก็บหมวกที่เนี่ยนเนี่ยนทำตกไว้ขึ้นมาสวมบนศีรษะ สัตว์กินซากศพเดือดดาลพุ่งเข้าใส่ แต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็สลายกลายเป็นสุญตา