กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เธอมีสภาพแย่ยิ่งกว่าที่เห็นในวิดีโอเสียอีก
“เสี่ยวถ่าอย่ากลัวนะ พวกเธอเป็นเพื่อนของปู่ และต่อไปก็จะเป็นเพื่อนของเสี่ยวถ่าด้วย”
ปี้เฉิงยื่นมือออกไป เสี่ยวถ่าอ้าปากกว้างคำราม แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา มันงับมือของปี้เฉิงอย่างแรง โลหิตสีแดงสดไหลทะลักออกมา ปี้เฉิงไม่สนใจความเจ็บปวดแม้แต่น้อย เขาลูบศีรษะของมันอย่างอ่อนโยน
“เสี่ยวถ่าเด็กดี เป็นเด็กดีนะ”
เสี่ยวถ่าสงบลงเมื่อได้กลิ่นที่คุ้นเคย มันเลียนิ้วของเขาพร้อมส่งเสียงเล็ก ๆ
“อืออือ”
ปี้เฉิงฉวยโอกาสนั้นอุ้มมันไว้ในอ้อมแขน
“วันนี้เสี่ยวถ่าไปวิ่งซนที่ไหนมาอีกล่ะ ทำไมขนถึงยุ่งเหยิงแบบนี้ล่ะ เด็กดีของปู่”
เสี่ยวถ่าเริ่มผ่อนคลายลง
“อืออือ~”