กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเฉินกลับมาตอนกลางดึกพบว่าชั้นบนไม่มีกลิ่นอายแม้แต่น้อย โทรหาหลงเชียนก็สายไม่ติด! ตกใจจนวิ่งรอบชุมชนหลายรอบกลางดึก สุดท้ายถึงพบกลิ่นอายของหลงเชียนที่บ้านของปี้เฉิง หากพูดให้ถูกต้อง คือเฟยจิวร้องขึ้นมาเสียงหนึ่ง
กระโดดเข้าไปเกือบโดนปี้เฉิงกำจัดแล้ว
“เจ้าหนูตระกูลหลิน คุณมาทำอะไร”
“อาปี้ เสี่ยวเชียนทำไมถึงอยู่บ้านคุณ”
“เธอจะคำนับรับฉันเป็นอาจารย์ ย่อมต้องพักอยู่กับฉัน”
“คำนับเป็นอาจารย์ไม่เห็นจำเป็นต้องพักด้วยกันเลยนี่”
ชายแก่โสดเชิญดรุณีแรกรุ่นมาร่วมชายคา ฉันมีเหตุผลอันสมควรที่จะสงสัยคุณ!
ปี้เฉิงเอาไม้ตีเขาไปทีหนึ่ง
“เจ้าหนูอย่างนายสมองคิดเพ้อเจ้ออะไร นี่เป็นความต้องการของท่านปู่หลง”
พอพูดถึงท่านปู่หลง ท่าทางจองหองของหลินเฉินก็ฟุบลงทันที