กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวเชียนพาเนี่ยนเนี่ยนกลับบ้าน พอไม่มีเสี่ยวซื่อก็รู้สึกไม่คุ้นเคยกับบ้านเอาเสียเลย ได้แต่หาอะไรทำเพื่อฆ่าเวลา
“เนี่ยนเนี่ยน เสี่ยวเล่ยช่วยนายกระตุ้นศักยภาพยังไงเหรอ ให้ฉันเรียนรู้ไว้แล้วช่วยนายกระตุ้นบ้างไหม”
เนี่ยนเนี่ยนไม่อยากพูดถึงเรื่องน่าขายหน้าอย่างการถูกคนจับตัวไว้แล้วตัดหัวซ้ำ ๆ แต่ความแค้นของยัยผู้หญิงงี่เง่าสองคนนั้นเขาก็จดจำขึ้นใจ! (เหตุผลที่ไม่บอกเสี่ยวเชียนนั้นง่ายมาก เพราะถ้าบอกไปเธอคงไม่ยอมให้เสี่ยวซื่อไปที่นั่นแล้ว แพนด้าน่ารักตัวหนึ่งจะมีเจตนาร้ายอะไรได้ล่ะ)
“วิธีการของนางเธอเรียนไม่ไหวหรอก เสี่ยวเชียนฉันหิวแล้ว มีอะไรกินบ้างไหม”
“ข้าวกล่องของนายล่ะ เดี๋ยวฉันอุ่นให้”
หูของเนี่ยนเนี่ยนขยับดุ๊กดิ๊ก