กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่ใช่วิหคเพลิงเหรอ เชือดเลยสิ”
เสี่ยวซื่อยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“แล้วแต่คุณ”
“เสี่ยวซื่อ ได้เวลาทานข้าวแล้ว จัดชามด้วย”
“มาแล้ว”
อาหารเต็มโต๊ะ มีทั้งเนื้อนกทอดหม่าล่า หมูป่าตุ๋นถั่วลิสง ปลากุ้งนึ่งใส เนื้อแผ่นผัดถั่วลันเตา แตงกวาคลุกเย็น ผัดยอดผักกาดกวางตุ้งกระเทียม แล้วยังมีหัวแกะกับเนื้อกีบเท้าที่พะโล้ไว้เมื่อวาน
หลงเชียนรู้ว่าทุกคนทานเยอะ ทุกจานจึงแน่นไปด้วยอาหาร หลินเฉินถ่ายรูปด้วยความตื่นเต้น ชาติที่แล้วฉันทำบุญไว้เยอะจริง ๆ!
“เสี่ยวเชียนลำบากแล้วนะ”
การกินข้าวในบ้านตัวเองแล้วมีคนนอกเพิ่มมาทำให้เสี่ยวซื่อหงุดหงิดมาก โดยเฉพาะท่าทางที่เหมือนเป็นเจ้าของบ้านของอีกฝ่าย
“นายกับผู้หญิงที่สวนผักนั่นมีความสัมพันธ์อะไรกัน อย่าดึงเสี่ยวเชียนของเราเข้าไปเกี่ยวด้วย”