กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฒ่าปี้คลี่ยิ้มเล็กน้อยโดยไม่เอ่ยปาก ตาแก่สองคนนั้นจะมาเปรียบกับตนเองได้หรือ ยัยหนูกำลังจ้องมองตนเองอยู่นะ!
ท่านอาเหอ & ลุงต๋า: ทุกครั้งที่หมอนี่ทำสีหน้าแบบนี้ อยากจะต่อยเขาสักปักจริง ๆ!
หลงเชียน: ผมที่เพิ่งขึ้นของเขาหายไปไหนแล้วล่ะ...
ท่านปู่หลงค้ำไม้เท้าโดยมีชายหนุ่มผมดำร่างผอมขาวช่วยพยุงเดินมา
“ดูท่าพวกคุณคงเจอกันหมดแล้วสินะ”
ตาแก่ทั้งสามปรับสีหน้าให้สำรวม ต่อหน้าท่านปู่หลง พวกเขายังเป็นแค่เด็กรุ่นหลัง
“ท่านปู่หลง”
ท่านปู่หลงถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“เสี่ยวเชียนก็คือทูตตามคำพยากรณ์ของศาสดา ความสามารถของเธอพวกคุณเห็นแล้วใช่ไหม”