กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เนี่ยนเนี่ยน ตื่นได้แล้วนะ”
เจ้าก้อนอ้วนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก
“เชียนเชียน ง่วงจัง”
หลงเชียนอุ้มเขาขึ้นมา
“แอบไปจับปลาตอนกลางคืนมาเหรอ”
เสี่ยวถวนจื่อหลับไปอีกรอบ เสี่ยวซื่อเองก็ขยี้ตาบินออกมาด้วยสีหน้าง่วงงุน แล้วนั่งลงบนไหล่ของเธอ
“อรุณสวัสดิ์”
“อรุณสวัสดิ์ ทำไมคุณถึงง่วงขนาดนี้ด้วยล่ะ พวกคุณสองคนพี่น้องแอบโต้รุ่งเล่นเกมกันมาเหรอ”
เสี่ยวซื่อกวาดสายตามองเจ้าก้อนอ้วน ทั้งที่เมื่อคืนอีกฝ่ายนอนหลับลึกเหมือนหมูแท้ ๆ
“ฉันคิดดูแล้ว ไว้ค่อยรักษาพรุ่งนี้ดีกว่า”