กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮี่ฮี่ ท่านอาเหอ พวกเราไม่ใช้หินจุดไฟ ใช้ไม้เผาแทน”
“ไม้อะไรกัน?”
หลงเชียนเนรมิตกองฟืนที่ผ่าเสร็จแล้วออกมาขยะใหญ่
“ใช้สิ่งนี้เผา ข้าวหุงด้วยฟืนจะหอมเป็นพิเศษ”
“หือ?”
มือของปี้เฉิงชะงักไป ดวงตาจ้องมองฟืน ดมดูสองสามที ทันใดนั้นก็ยกท่อนไม้ขึ้นมากัดแทะดังก๊อบ ๆ ทำเอาหลงเชียนตกใจจนตัวลอย ฟันของเขาไม่เป็นไรใช่ไหมเนี่ย?!
พอกินท่อนไม้เสร็จ ปี้เฉิงก็เอาท่อนไม้มานาบแก้มแล้วจูบทีหนึ่ง เฒ่าชราสองคนรู้สึกสะอิดสะเอียนพร้อมกัน! อุแหวะ!
ท่อนไม้ถูไปมาบนใบหน้า ยิ่งถูกยิ่งเร็วมาก จนเกล็ดดาวอัคคีกระเด็นออกมาแล้ว!
“บึ้ม!”
ฟืนติดไฟขึ้นมาแล้ว!