ตอนที่ 48 วาสนา

เจสสิกาน้อยมีผมสั้นประปรายโทนสีทองไล่เฉียงม่วง ดวงตากลมโตสีมรกตพร้อมขนตายาว สูงประมาณต้นขาของเธอ แก้มยุ้ยน่าเอ็นดู เห็นแล้วทำให้เธอรู้สึกคันยิบ ๆ ในใจ อยากหยิกแก้มเสียจริง! ที่สำคัญคือเธอยังรู้สึกสนิทสนมคุ้นเคยอย่างประหลาดกับเขาด้วย?

หลงเชียนรับหินกลมก้อนเล็กนั้นมา บนหินมีลวดลายสวยงามเป็นวงกลมรอบ ๆ

“ขอบใจนะ ฉันรับคำขอโทษของเธอแล้ว”

เจสสิกาน้อยถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“แบบนั้นก็ดีเลย ถ้าอย่างนั้นคุณแม่ของผมต้องหายแน่นอน ผมต้องกลับไปดูแลแม่แล้ว ลาก่อนนะ”

ทำไมถึงให้เด็กห้าขวบต้องไปดูแลผู้ใหญ่ที่ป่วยล่ะเนี่ย

“แล้วคุณพ่อของเธอล่ะ?”

“เจสสิกาไม่มีคุณพ่อ”

“คุณแม่ของเธอป่วยเป็นอะไรเหรอ ทำไมถึงไม่ไปหาหมอ?”