กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันฉีดยาระงับปวดให้แม่ของเธอแล้ว ถ้าเกิดเธอฟื้นขึ้นมาแล้วทนความเจ็บปวดไม่ไหว...”
“ถ้าอย่างนั้น... ให้แม่ไม่ต้องฟื้นดีกว่า ฉันจะเก็บสิ่งนี้ไว้ รอให้แม่หายดีค่อยเอาให้แม่กิน”
เจสสิกาเลียริมฝีปาก หวานจังเลย เธอไม่เคยทานของแบบนี้มาก่อน อร่อยกว่าสารอาหารตั้งเยอะ
“เจสสิกากินเองเถอะ พี่สาวตรงนี้ยังมีอีกตั้งเยอะ แอปเปิลถ้ากัดแล้วไม่รีบกินมันจะเสียนะ ดูสิ ผิวของมันเริ่มเหลืองแล้ว”
เจสสิกาก้มมอง ก็พบว่ารอยกัดของเธอออกซิไดซ์จนกลายเป็นสีเหลืองจริง ๆ จึงรีบกัดอีกคำ เพียงไม่นานรอยกัดใหม่ก็กลายเป็นสีเหลืองอีก เธอจึงรีบกัดต่อ ค่อย ๆ ดื่มด่ำกับของอร่อยสิ่งนี้...
หลงเชียนเห็นเขาทำท่าจะกินแกนผลไม้เข้าไปด้วยก็รีบดึงออก