ตอนที่ 47 เจสสิกา

ต้าซู่ “อยากกินก็กิน ทำไมต้องกำหนดวันกินด้วย”

“เทศกาลแบบนี้ตกทอดมาจากยุคโบราณ ยุคโบราณคนจำนวนมากไม่ได้มีชีวิตมั่งคั่งขนาดนั้น แคว้นฮวาเป็นประเทศเกษตรกรรม ครอบครัวหนึ่งง่วนทำงานมาตลอดทั้งปีอาจจะยังกินไม่อิ่มทั้งบ้านเลยด้วยซ้ำ แต่พอถึงวันอย่างเทศกาลล่าปา ก็จะยอมใช้สปอยล์วัตถุดิบเคี่ยวโจ๊กสักหม้อเพื่ออธิษฐานให้ลมฝนเป็นใจ กินอิ่มใส่อุ่น พอถึงยุคสมัยใหม่ทุกคนมีชีวิตมั่งคั่ง กินโจ๊กแปดสมบัติได้ตลอดเวลา การกินในวันเทศกาลล่าปา สิ่งที่เรากินคือความผูกพันทางวัฒนธรรมรูปแบบหนึ่ง”

“ความผูกพันทางวัฒนธรรม ดีจังเลย ถ้าพวกเราทำขึ้นมาบ้างสักสองสามวันก็น่าจะดีเหมือนกัน ฉันว่าเดือนมกราคมกินหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊ว เดือนกุมภาพันธ์กินกระดูกตุ๋นซอส เดือนมีนาคมกินเกี๊ยว!”

เสี่ยวซื่อรับคำพูดขึ้นมาเช่นกัน