กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 683 เจ้าไปทำให้นางโกรธหรือ?
ตลอดทางที่เหลือทั้งสองไม่พูดกันสักคำ พอกลับถึงหมู่บ้าน ดวงอาทิตย์ก็คล้อยไปทางตะวันตกแล้ว แสงอาทิตย์ยามเย็นปกคลุมหมู่บ้านไว้
พอกลับมาถึงหน้าบ้าน ม้ายังยืนไม่ทันนิ่ง ซูจื่อหลิงก็กระโดดลงไปเอง พื้นอยู่สูงเกินไป ตอนกระโดดลงนางจึงพลิกข้อเท้าเข้า
ลู่เยี่ยนขมวดคิ้ว “เป็นอย่างไรบ้าง ข้อเท้าแพลงหรือเปล่า?”
ซูจื่อหลิงเริ่มดื้อขึ้นมา นางเบี่ยงตัวหนีแล้วเดินจากไปทันที
มือที่ลู่เยี่ยนยื่นออกไปค้างอยู่กลางอากาศเช่นนั้น เขามองแผ่นหลังที่ดูดื้อรั้นของนาง ก่อนยกมือแตะจมูกแล้วหัวเราะแห้ง ๆ