เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 682 มะขามป้อมนี่ดูเหมือนจะเปรี้ยวไปหน่อยนะ
“อีแปะหนึ่งเหวินต่อสองชั่งหรือ?” ท่านลุงพยักหน้าหงึก ๆ “ได้ พวกเราจะไปเก็บวันนี้เลย พรุ่งนี้จะได้เอาไปส่งให้เจ้า”
อีแปะหนึ่งเหวินต่อสองชั่ง ท่านลุงคิดว่าบ้านตนมีคนเยอะ หากแต่ละคนเก็บได้วันละสองร้อยชั่ง ก็จะได้เงินหนึ่งร้อยอีแปะ หากทั้งบ้านขึ้นเขาไปเก็บด้วยกัน สองวันก็คงได้เงินเกือบหนึ่งตำลึงแล้ว
พอคิดถึงตรงนี้ก็ตื่นเต้นจนหน้าแดง “อ้าว กับข้าวทางนี้เสร็จแล้ว พวกเจ้าเข้ามากินข้าวก่อนสิ กินเสร็จแล้วข้าจะพาขึ้นเขาไปดู”
“ไม่ต้องหรอกท่านลุง พวกท่านกินกันเถอะ พวกเราต้องรีบกลับแล้ว เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะรอรับมะขามป้อมจากพวกท่านที่บ้าน”
หมู่บ้านนี้ห่างไกลกว่าหมู่บ้านของซูจื่อหลิงเสียอีก ตั้งอยู่บนไหล่เขา แถมยังเป็นพื้นที่ลาดชันมาก