กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 672 เปลืองไก่น่ะสิ
ซูจื่อหลิงพูดจ้อไปตลอดทาง ลู่เยี่ยนเดินตามหลังเธอ คอยรับคำเป็นระยะ
เมื่อมาถึงบริเวณที่ปีก่อนเก็บเห็ดหูหนูขาว ทั้งสองกลับไม่พบเห็ดหูหนูขาว จึงแยกกันหาและเดินวนอยู่ในป่า
คงยังไม่ถึงเวลา พวกเขาเดินดูอยู่รอบหนึ่ง แต่กลับไม่เห็นแม้แต่ดอกเดียว
“เป็นอย่างไรบ้าง? เจอหรือยัง?” พอเห็นลู่เยี่ยนเดินมา ซูจื่อหลิงก็ถามอย่างมีความหวัง
ลู่เยี่ยนส่ายหน้า
“ช่างเถอะ เดือนหน้าค่อยมาใหม่ ปีนี้คงมาเร็วไปหน่อย” ซูจื่อหลิงพูดพลางชี้ไปไม่ไกล “พวกเราลงจากทางนั้นเถอะ ยังเก็บเห็ดต่อได้อีกพักหนึ่ง แล้วแวะดูด้วยว่าพี่ใหญ่กับคนอื่น ๆ อยู่ตรงไหน”