กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 671 ไปกันเถอะ เจ้าทึ่ม
“รอด้วย ข้าไปกับพวกเจ้าด้วย” ไหน ๆ ก็ลงนาไม่ได้ ซูจื่อจ้งจึงหยิบตะกร้าสะพายหลังแล้วตามพวกนางขึ้นเขาไปด้วย
ในเมื่อเขาไปด้วย เอ้อร์สือกับลู่เยี่ยนก็ไม่อยู่บ้านเหมือนกัน สุดท้ายคนกลุ่มใหญ่ก็พากันมุ่งหน้าเข้าป่าอย่างเอิกเกริก
ก่อนออกเดินทาง ซูจื่อหลิงยังไม่ลืมเตือนมารดาของซูจื่อหลิงให้ล้างแป้งพุทธรักษากินหัวอีกครั้ง หลังล้างเสร็จให้ใช้ผ้าขาวบางกรอง แล้วแขวนทิ้งไว้ให้สะเด็ดน้ำ ก่อนนำไปตากแดดในกระด้ง
“รู้แล้ว รู้แล้ว เหมือนแป้งมันเทศนั่นแหละ ข้าจำได้” มารดาของซูจื่อหลิงโบกมือขณะล้างแป้ง “รีบไปเถอะ ฝนเพิ่งหยุด อย่าไปไกลนัก เดินดูรอบหนึ่งแล้วรีบกลับมา”