กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 673 แป้งพุทธรักษากินหัวต้มข้น
“พวกนางคงไม่เจอรังเห็ดของพวกเราหรอกใช่ไหม?” เมื่อครู่เก็บเห็ดหอมเสียเพลิน พอนึกถึงเห็ดที่ขึ้นแน่นขนัดอยู่บนต้นไม้ หวังอันอันก็อดกังวลไม่ได้
“ไม่เจอหรอก ฉันพาพวกนางเดินวนดูรอบหนึ่งแล้ว” ซูจื่อหลิงฉีกยิ้ม “ฉันไม่ได้ชี้ไปตรงที่พวกเราเก็บเห็ดหอมกัน แล้วตอนเรียกพวกเธอ ฉันก็เรียกอยู่ข้างนอก พวกนางหาไม่เจอหรอก”
ทางลื่นมาก ซูจื่อหลิงมัวแต่พูดจนเท้าลื่น เกือบหงายก้นลงไป
ดีที่ลู่เยี่ยนไหวตัวเร็ว มือหนึ่งคว้าคอเสื้อเธอไว้ อีกมือประคองตะกร้าสะพายหลัง
“จิ๊! แค่เดินยังเดินไม่ดีอีกหรือ?”