กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 453 ลูกคิดแทบไหม้
ซูจื่อหลิงออกไปช่วยยกกับข้าวกับซาลาเปา บิดาของนางเห็นทุกคนกำลังยุ่ง แต่ตัวเองไม่รู้จะทำอะไร พอเห็นชามที่กองพะเนินอยู่ในกะละมัง เขาก็ยกม้านั่งเตี้ยตัวหนึ่งมานั่งล้างชามอย่างช้า ๆ
นอกจากมารดาของซูจื่อหลิงที่ยังพอพูดคุยกับชิงจิ่วและคนอื่น ๆ ได้เป็นครั้งคราวแล้ว คนอื่น ๆ ยุ่งจนแทบไม่ได้หยุดพัก จนผ่านช่วงที่ลูกค้าแน่นที่สุดไป คนไม่เยอะเท่าเดิมแล้ว ทุกคนถึงได้ถอนหายใจโล่งอก