กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 452 ซองแดงปีใหม่
“ได้ ข้าจำไว้แล้ว เจ้าไม่ต้องรอข้ากินข้าวหรอก ไม่รู้ว่าจะกลับเมื่อไร ข้าวสุกแล้วก็กินเองเลย”
ท่านลุงหลี่เก็บเงินไว้ แล้วกำชับป้าหลี่กลับเช่นกัน
“เอาล่ะ พวกเราออกเดินทางก่อน อย่าให้ธุระของเขาล่าช้า”
“อืม รู้แล้ว ไปเถอะ ไปเถอะ” ป้าหลี่ถอยไปข้าง ๆ แล้วพูดกับซูจื่อหลิง “แม่หนูชิง ตอนขากลับแวะเข้าบ้านพร้อมพ่อของเจ้านะ ป้าจะเตรียมกับข้าวไว้ก่อน พวกเราจะได้กินด้วยกัน ช่วงนี้ข้ากับท่านลุงหลี่ได้รับความช่วยเหลือจากพวกเจ้า ชีวิตก็ค่อย ๆ ดีขึ้น ต้องขอบคุณพวกเจ้าให้ดี”
“ไม่กินข้าวก็ได้ ท่านป้าก็รู้ว่าที่บ้านเปิดโรงผลิตอยู่ มีคนตั้งเยอะ ต้องกลับไปดูแล วุ่นจนแทบไม่มีเวลาจริง ๆ”