บทที่ 337 ปลาเผาห่อใบตอง

บทที่ 337 ปลาเผาห่อใบตอง

จนถึงยามโหย่ว (17:00–19:00) ก็ยังไม่เห็นลู่เยี่ยนกลับมา

ใกล้จะถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว หลี่เจ๋อหลานพลางจัดการนกพิราบ พลางถามว่า “พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ยังจะย่างต่อไหม?”

อย่างไรลู่เยี่ยนก็อยู่ที่ตระกูลซูมาหลายวันแล้ว แม้ส่วนใหญ่เขาจะพักฟื้นอยู่ พอหายดีแล้วก็หายตัวไปมาอย่างกับภูตผี แต่ถึงอย่างไรก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาระยะหนึ่ง จู่ ๆ ขาดคนไปคนหนึ่ง ทุกคนจึงรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง

“ย่างสิ ถ้าไม่ย่างของพวกนี้ก็จะเสียหมดไม่ใช่หรือ พวกเรากินกันก่อน เขากลับมาแล้วค่อยแบ่งให้เขา” ซูจื่อหลิงตอบพลางนวดแป้ง “เจ้าไปก่อไฟในเตาไฟทีสิ อ้อ มันจีนเนื้อเหนียวที่เจ้าขุดวันนี้ล่ะ ขุดได้ไหม?”

“ได้ตั้งเยอะ คงพอกินได้หลายมื้อเลย” พอพูดถึงมันจีนเนื้อเหนียว ดวงตาของหลี่เจ๋อหลานก็เป็นประกาย