กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 213 ดอกเผือกกับก้านเผือก
ซูหย่งเหอปีนขึ้นไปก่อน สวมรองเท้าเรียบร้อยแล้วก็ยื่นมือมาดึงนาง “เสี่ยวชิง รีบขึ้นมาเถอะ น้ำเย็น ระวังจะเป็นหวัด”
“เอ้อ รู้แล้ว” ซูจื่อหลิงขานรับแล้วยื่นปูในมือให้เขา นางกำลังจะขึ้นไปอยู่แล้ว แต่หางตากลับเหลือบเห็นต้นไม้สีเขียวชอุ่มหลายต้นอยู่ไม่ไกล
“เอ๊ะ?” เท้าข้างหนึ่งที่เหยียบขึ้นไปแล้วชะงักถอยกลับมาทันที “ท่านอาหย่งเหอ รอเดี๋ยวนะ ข้าไปประเดี๋ยวเดียว”
พูดจบนางก็วิ่งไปฝั่งตรงข้าม นางมองไม่ผิดจริง ๆ ที่นั่นมีเผือกอยู่หลายต้น สูงมากและกำลังออกดอกด้วย