กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 212 จับปลาเก็บปู
พอกัดเข้าไปคำหนึ่งก็หอมหวาน เนื้อนุ่มหนึบชุ่มฉ่ำ ละเอียดละมุน คล้ายกล้วยอยู่บ้างแต่มีน้ำฉ่ำมากกว่า
“เอ๊ะ? อร่อยจัง ไม่คิดว่าจะหวานขนาดนี้!” ซูหย่งเหอกินหมดลูกในสองคำ
เขาเงยหน้ามองผลบนต้น “ข้ากินอีกสักสองสามลูก แล้วเก็บลูกที่ปริออกมาพวกนั้นให้หมดเลยนะ อร่อยดีจริง ๆ”
“ได้สิ” ซูจื่อหลิงก็รู้สึกว่าหวานมากเหมือนกัน แค่นั่งใต้ต้นไม้ไม่นาน นางก็กินไปแล้วเจ็ดแปดลูก ท้องเริ่มรู้สึกอิ่มขึ้นมาราง ๆ