กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 60 แยกบ้านสำเร็จ
“ถ้าอย่างนั้นก็แยกบ้านกันเถอะ!” ท่านผู้เฒ่าถอนหายใจแล้วพูด
“ท่านพ่อ! ทำอย่างนั้นไม่ได้!”
“ตาแก่!”
แม้แต่ซูกว่างไป๋ก็ยังคิดไม่ถึงว่าท่านผู้เฒ่าจะยอมง่าย ๆ แบบนี้
พอได้ยินว่าจะให้แยกบ้าน ทุกคนก็มีสีหน้าต่างกันไป หลิวกุ้ยหลานถอนหายใจโล่งอก แยกบ้านได้ก็ดี ต่อให้ไม่ให้อะไรเลยนางก็เต็มใจ นางไม่อยากถูกผีดูดเลือดกลุ่มนี้สูบกินอีกแล้ว
จูอวี๋ก็ไม่เห็นด้วย ถ้าแยกบ้านแล้ว งานทำอาหารกับงานบ้านทั้งหมดก็ต้องตกเป็นของนางไม่ใช่หรือ?
ซูเทียนตง พี่ใหญ่ของบ้าน ก็ไม่เห็นด้วยเหมือนกัน พอแยกบ้านแล้ว ไม่มีเจ้ารอง งานทั้งหมดก็ต้องตกเป็นของเขาไม่ใช่หรือ? เขาไม่ยอมลงไร่หรอก!