บทที่ 61 ญาติไกลไม่สู้เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง

บทที่ 61 ญาติไกลไม่สู้เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง

“หา?” มารดาของซูจื่อหลิงมีสีหน้าตกใจ

หลิวกุ้ยหลานกลับชินเสียแล้ว “แบ่งของให้หน่อยทำอย่างกับจะเอาชีวิตแม่เฒ่านั่นไปอย่างนั้น ร้องจะเป็นจะตาย เอามีดจ่อคอขนาดนั้น ฉันก็แย่งมาจริง ๆ ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นแม่เฒ่านั่นไม่รู้จะหาเรื่องราวอะไรมาเล่นงานอีก”

มารดาของซูจื่อหลิงพยักหน้า นั่นก็จริง ใครได้แม่เฒ่าคนนั้นไปก็มีแต่ต้องทนรับมือ

“แยกบ้านกันก็ดีแล้ว ต่อไปเจ้าก็ดูแลครอบครัวเล็ก ๆ ของตัวเองให้ดี ไม่ต้องเหนื่อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ของแบ่งได้น้อยก็ช่างเถอะ ขอแค่แยกบ้านได้ก็พอ”