บทที่ 59 หลิวกุ้ยหลานแยกบ้าน

บทที่ 59 หลิวกุ้ยหลานแยกบ้าน

ทุกคนถูกตัวเลขสามร้อยอีแปะทำเอามึนงง อย่างไรเสียถ้าขายมันเทศ มันเทศหนึ่งร้อยจินอย่างมากก็ขายได้แค่สองร้อยอีแปะ ไม่นึกเลยว่าเอามาแปรรูปแบบนี้แล้วจะทำเงินได้มากขนาดนี้!

สำหรับทุกคนถือว่าเป็นเงินจำนวนมากแล้ว อย่างไรเสียมันเทศมีเยอะจริง ๆ ทุกบ้านก็มี

แต่ซูจื่อหลิงไม่ได้คิดเช่นนั้น ที่จริงนี่นับได้แค่เงินจากความเหนื่อยยากเท่านั้น ที่นี่ไม่มีเครื่องจักร ต้องพึ่งแรงคนล้วน ๆ ทำงานเหน็ดเหนื่อยแทบตายทุกวัน แต่ได้เงินแค่นี้เอง

แต่ว่า! น้อย ๆ รวมกันก็กลายเป็นมากได้!

ยิ่งเห็นทุกคนมีแรงฮึดกันเต็มเปี่ยม ซูจื่อหลิงก็รู้สึกว่าใกล้จะใช้หนี้หมดแล้วอีกก้าวหนึ่ง