กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 47 รายได้วันเดียวเท่าครึ่งปี
เมื่อขบวนจากไป ซูจื่อจ้งก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด เขามองซูจื่อหลิงที่อยู่ข้าง ๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “อาชิง เหตุใดเจ้าไม่กลัว”
“หา?” ซูจื่อหลิงชะงักไปเล็กน้อย ถึงค่อยนึกได้ว่าเขาหมายถึงอะไร นางยิ้ม “ฉันก็กลัวเหมือนกันนะ”
ซูจื่อจ้ง “...”
ข้าเชื่อเจ้าก็แปลกแล้ว!
กลัวงั้นหรือ
ถ้ากลัวแล้วเหตุใดเจ้าคุยกับเขาสบาย ๆ ราวกับคุยกับชาวบ้านในหมู่บ้านล่ะ ถ้าเจ้าไม่กลัวแล้วจะเป็นอย่างไร