บทที่ 46 กองคุ้มกันสินค้า

บทที่ 46 กองคุ้มกันสินค้า

เมื่อชายหนุ่มได้ยินเขาพูดเช่นนั้น สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นทันที “ข้าทราบแล้ว หัวหน้า”

ฝีเท้าของเขาหนักอึ้งขึ้นมาก มือที่กำด้ามดาบค่อย ๆ กระชับแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด

หนึ่งก้าว สองก้าว นิ้วมือของเขากำแน่น หน้าผากมีเหงื่อเย็นค่อย ๆ ไหลลงมา จนกระทั่งเห็นเด็กหนุ่มกับเด็กสาวในเพิง เขาก็ชะงักไป

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เด็กสาวก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นางถามว่า “นายท่าน จะรับชาข้าวบาร์เลย์หรือเต้าหู้สักชามไหมเจ้าคะ”

เมื่อเด็กสาวเห็นเขา นางไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย ยังคงยิ้มแย้มยืนอยู่ในเพิง