บทที่ 48 มารดาของซูจื่อหลิง_ เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งคิดไป

บทที่ 48 มารดาของซูจื่อหลิง: เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งคิดไป

“โอ้โห อย่างนั้นเดือนเดียวก็ใช้หนี้หมดได้แล้วไม่ใช่หรือ”

บิดาของซูจื่อหลิงตาเป็นประกาย หางตากับคิ้วเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ดีใจจนหุบยิ้มไม่ลง

แม้แต่ย่าซูกับผู้เฒ่าซูก็ยิ้มหน้าบาน

“วันนี้ได้เงินมากขนาดนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะมีคนใจกว้างให้เงินพิเศษ คราวหน้าก็ไม่แน่แล้ว แต่พวกเราค่อย ๆ เพิ่มของกินที่ขายได้ ต่อไปต้องหาเงินได้มากขึ้นแน่นอน”

ซูจื่อหลิงเก็บเงินทั้งหมดใส่ถุง แล้วส่งให้ย่าซู

มือของย่าซูที่ถือถุงเงินสั่นเทาเล็กน้อย เงินตั้งสองตำลึงกว่า นี่เป็นรายได้ครึ่งปีเลยทีเดียว