กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 45 ภูเขาลู่เหมิน
“ท่านลุงใหญ่ พวกท่านจะไปไหนกันหรือ”
ซูจื่อหลิงกับคนอื่น ๆ เพิ่งเข้าเขาไป ก็ได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกจากด้านหลัง ทุกคนหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับไปดู เป็นซูหย่งอัน เด็กหนุ่มคาบหญ้าหางหมาไว้ในปาก ทำหน้าทะเล้นยิ้มแย้ม
พอทุกคนหันตัวกันได้ เขาก็วิ่งเหยาะ ๆ ตามมาทัน
ผู้เฒ่าซูมองเขา “จะไปตลาด เจ้าล่ะ...กลับไปทำงานแล้วหรือ”
“ใช่” เขาพยักหน้าแล้วยิ้มมองซูจื่อหลิง “หลานสาวคนโต ให้ข้าช่วยเถอะ!”
ซูจื่อหลิงเลิกคิ้ว ไม่ได้เกรงใจเขา “ได้สิ ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณท่านอาหย่งอัน”
ซูหย่งอันอายุมากกว่าเธอแค่สองปี แต่เขามีศักดิ์เป็นผู้ใหญ่กว่า ดังนั้นแม้อายุไล่เลี่ยกัน ซูจื่อหลิงก็ยังต้องเรียกเขาว่าท่านอา