กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 6 อวิ๋นชู
“ขอบคุณท่านย่าเจ้าค่ะ” ซูจื่อหลิงร้องดีใจ แล้วจุ๊บแก้มท่านย่าหนึ่งที
“ท่านย่า ท่านดีที่สุดเลย! วางใจเถอะ ต่อไปหลานจะกตัญญูต่อท่านให้ดี หลานจะหาเงินให้ท่านมากมาย จะซื้อของอร่อยให้ จะซื้อผ้าแพรเนื้อดีให้…”
เด็กสาวยิ้มอย่างมีความสุข เริ่มวาดวิมานในอากาศให้ท่านย่าซูอย่างไม่รู้จบ
“ท่านย่าอายุปูนนี้แล้ว ฟันก็ไม่ค่อยดี กินขนมได้ไม่มากหรอก ขอแค่เจ้าใช้ชีวิตได้ดี ย่าก็มีความสุขแล้ว”
ซูจื่อหลิงพาดตัวหลวม ๆ อยู่บนหลังท่านย่า โยกไปโยกมา ท่านย่าซูตบมือนางเบา ๆ อย่างตามใจ
“ท่านย่า นี่จะเรียกว่าวาดวิมานในอากาศได้อย่างไร!” ซูจื่อหลิงย่นจมูก “หลานพูดจริงนะ เมื่อครู่ท่านย่ายังพูดอยู่เลยว่า รอดตายจากเคราะห์ใหญ่ย่อมมีโชควาสนาตามมา โชควาสนาของหลานน่ะมากมาย ท่านรอดูได้เลย!”