กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 เทวพยากรณ์แตกสลาย
จุดแสงเจ็ดสีสั่นไหวเบา ๆ ในของเหลวเพาะเลี้ยง ราวกับหิ่งห้อยที่ตื่นตกใจ
แขนกลขึ้นสนิมเร่งทำงานขึ้นกะทันหัน ส่งเสียงเสียดสีโลหะบาดหู ราวกับถูกป้อนพลังงานบางอย่างที่เหนือขีดจำกัดการออกแบบ
“เริ่มต้น...โปรโตคอลฉุกเฉิน...”
เสียงอิเล็กทรอนิกส์แหบพร่าดังออกมาจากลำโพงของเครื่องต้นแบบ ทุกพยางค์มาพร้อมเสียงซ่าของกระแสไฟฟ้า
ร่างเล็กจ้อยในจุดแสงขดตัวแน่นกว่าเดิม ขนตาของเธอสั่นไหว ริมฝีปากขยับไร้เสียง ราวกับกำลังทวนชื่อหนึ่งซ้ำ ๆ
อดัม
เหนือผิวน้ำ ปีกแสงของ “เทพไร้พักตร์” กางออกจนสุดแล้ว
ปีกแต่ละข้างบดบังพื้นที่ทะเลหลายร้อยเมตร ใบหน้าคนจำนวนมหาศาลบนปีกเหล่านั้นลืมตาขึ้นพร้อมกัน รูม่านตาเต้นระริกด้วยกระแสข้อมูลสีม่วงแบบเดียวกัน