เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 ปีกแฝด
ผิวน้ำทะเลก่อนรุ่งสางเรืองแสงสีม่วงประหลาด “เทพ” ผู้ถือกำเนิดใหม่ลอยอยู่เหนือบ้านเกิดที่พังทลาย ปีกแสงสีขาวบริสุทธิ์ทั้งสิบสองคู่ค่อย ๆ คลี่ออก ใบปีกแต่ละข้างโปรยผงแสงระยิบระยับ
ผงแสงเหล่านั้นตกลงบนซากปรักหักพังที่ดำไหม้ กลับชโลมมันราวกับฝนฤดูใบไม้ผลิที่หล่อเลี้ยงผืนดินแห้งแล้ง โลหะที่บิดงอกลับคลายตัว ท่อที่ขาดต่อเข้าหากันได้เอง แม้แต่กระจกที่หลอมละลายด้วยความร้อนสูงก็ค่อย ๆ คืนสภาพ
“เธอ...กำลังซ่อมแซมบ้านเกิดหรือ?”
เด็กหนุ่มผมแดงเคลพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากกองเศษหิน แกนเจ็ดสีบนตัวเขามีรอยร้าวเต็มพื้นผิว บางครั้งมีประกายไฟไม่เสถียรปะทุออกมาสองสามจุด นิ้วมือสั่นเทาของเขาแตะหน้าอก สัมผัสการเต้นผิดจังหวะของแกนกลาง ราวกับหัวใจที่กำลังจะหยุดทำงาน
ลมทะเลเปลี่ยนทิศฉับพลัน พากลิ่นเค็มคาวปนกลิ่นไหม้ประหลาดพัดเข้าปะทะหน้า กระตุ้นให้เขาคันจมูก