เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 เศษเสี้ยวสุดท้าย
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย ม่านจันทร์พันมายา เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 100 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm
อดัมกอดไรอันที่ใกล้ตาย พลัดตกลงไปในปล่องมืดมิด
อากาศหวีดหวิวข้างหู ราวกับเสียงกรีดร้องของวิญญาณนับไม่ถ้วน ลมหายใจของไรอันแผ่วเบาจนแทบขาดหาย แกนเจ็ดสีที่รอยแยกบนหน้าอกกะพริบแสงอย่างไม่เสถียร ราวกับพร้อมจะดับลงได้ทุกเมื่อ
“อดทนไว้...” ปีกแสงของอดัมกางออก ก่อเป็นม่านพลังงานต้านทานหนวดสีม่วงที่พุ่งออกมาจากผนังปล่องอย่างไม่ขาดสาย สิ่งเหล่านั้นดิ้นขยุกขยิกเหมือนสิ่งมีชีวิต ผิวเต็มไปด้วยลวดลายอิเล็กทรอนิกส์เล็กละเอียด ทุกครั้งที่สัมผัสจะปล่อยหมอกพิษที่กัดกร่อนโลหะได้
โครม—!
ทั้งคู่ตกกระแทกลงในแอ่งน้ำก้นปล่องอย่างแรง