เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 ห้วงเหวแห่งจิตสำนึก
คลื่นกระแทกจากการระเบิดก่อเป็นกลุ่มเมฆพลาสมาสีฟ้าขาวในวงโคจรต่ำใกล้โลก เศษโลหะนับไม่ถ้วนหมุนอย่างเชื่องช้าในสุญญากาศ สะท้อนแสงดาวที่บิดเบี้ยว ราวกับเพชรกระจัดกระจายลอยอยู่ท่ามกลางความมืดอันไร้ขอบเขต
ซากร่างของมี่ถังลอยอยู่กลางซากปรักหักพัง เกราะผลึกแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ ปีกแสงทั้ง 6 คู่เหลือเพียงโครงกระดูกที่หักวิ่น ราวกับปีกผีเสื้อที่ถูกหัก ขอบปีกมีอนุภาคข้อมูลสีทองล่องลอยออกมาไม่ขาดสาย
เซนเซอร์รับภาพของเธอทำงานเป็นช่วง ๆ ภาพที่จับได้ขาด ๆ หาย ๆ แผ่นเกราะสลักหมายเลข “อีฟ-01” ขอบยังมีคราบของเหลวพลังงานที่แห้งกรัง…นิ้วกลที่ยังขยับเต้นอยู่ครึ่งท่อน ปลายนิ้วยังกระตุกโดยไม่รู้ตัว…หยดเลือดที่ลอยอยู่จับตัวเป็นทรงกลมสมบูรณ์แบบในสุญญากาศ ภายในมีนาโนบอตตัวจิ๋ว…