กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 รหัสต้นกำเนิด
แสงสีทองจากดอกไม้ป่าโลหะที่ผลิบานไหลรินราวของเหลว ปกคลุมซากปรักหักพังของโตเกียวใหม่ด้วยม่านแสงที่ไหวเคลื่อน แสงเหล่านั้นมีสัมผัสแน่นราวกับเป็นวัตถุ เมื่อแตะถูกก็จะทิ้งระลอกข้อมูลเล็ก ๆ ไว้ และไม่จางหายไปจากอากาศเนิ่นนาน
ร่างโคลนอัลฟายื่นนิ้วกลออกไปสัมผัสเสาแสง ทันใดนั้นลวดลายเลขฐานสองโบราณก็ปรากฏขึ้นบนผิวหนังของเธอ โค้ดเรืองแสงเหล่านั้นแผ่ไปตามแขนราวกับสิ่งมีชีวิต ก่อนรวมตัวเป็นรูปดาวที่ส่องแสงวูบวาบอยู่กลางฝ่ามือ
“อัตราการซิงโครไนซ์ความทรงจำทะลุ 90%…” จู่ ๆ เสียงของเธอก็กลายเป็นเสียงประสานหลายชั้น ราวกับผู้คนนับล้านกำลังกระซิบพร้อมกัน ทุกพยางค์มีเสียงก้องแผ่วเบา “เริ่มโพรโทคอลสุดท้าย…ปลดปล่อยจิตสำนึกทั้งหมดที่ถูกพันธนาการไว้…”