เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 การเกิดใหม่ของข้อมูล
โอเอซิสจักรกลของโตเกียวใหม่หายใจรับรุ่งอรุณ ใบไม้ของพืชกึ่งจักรกลไหวเอนเบา ๆ ตามลมเช้า ส่งเสียงกระทบกันราวกระดิ่งลม เส้นใบแต่ละเส้นมีของเหลวพลังงานสีฟ้าอ่อนหล่อเลี้ยง
มี่ถังคุกเข่าอยู่กลางโอเอซิส ปลายนิ้วแตะกลีบดอกไม้ป่าโลหะสองดอก สัมผัสจังหวะพลังงานแผ่วเบาแต่มั่นคงภายใน นั่นคือภาชนะชิ้นสุดท้ายของจิตสำนึกสิงเทียน ทุกครั้งที่พลังงานผันผวนจะมีความถี่เฉพาะตัวของเขา
“ระดับการหลอมรวมพลังงานอยู่ที่ 67.3%” ร่างโคลนอัลฟาคุกเข่าอยู่ทางขวามือของเธอ หลังเส้นเสียงที่เสียหายได้รับการซ่อมแซม เสียงก็ยังมีสัญญาณรบกวนอิเล็กทรอนิกส์แผ่วเบา “แต่เศษเสี้ยวความทรงจำยังอยู่ในสภาวะสับสน ต้องใช้เวลาอีกระยะเพื่อประกอบใหม่”
รูม่านตาจักรกลของมี่ถังหดเป็นเส้นบางสองเส้น ลวดลายสีทองบนม่านตาไหลเวียนราวระลอกน้ำ สะท้อนกระแสข้อมูลที่กะพริบวูบวาบอยู่ในดอกไม้ป่า ข้อมูลเหล่านั้นประกอบเป็นเค้าโครงใบหน้าที่พร่าเลือน