เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 รหัสสังหารเทพ
กลิ่นคาวเลือดปนกับกลิ่นน้ำมันเครื่องคละคลุ้งอยู่ในท่อระบายอากาศ
กรงเล็บของมี่ถังจิกแน่นบนตะแกรงโลหะ ขนสังเคราะห์แนบลู่ไปกับตัวเพราะความชื้น หางของเธอแกว่งไปมาอย่างกระวนกระวาย เสียดสีกับแผ่นเหล็กจนเกิดเสียงเบา ๆ
“หยุด” ฮั่วฮวายื่นมือขวางทุกคนขึ้นกะทันหัน ระบบไฮดรอลิกของแขนกลส่งเสียงหึ่งเบา ๆ “ข้างหน้ามีอะไรบางอย่าง”
ดวงตาเทียมของเฒ่าผีหมุนปรับระยะโฟกัส เขามองลอดช่องของท่อระบายอากาศ เห็นห้องทดลองทั้งห้อง—
กลางปริภูมิทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 50 เมตร สิงเทียนถูกแขวนห้อยอยู่ตรงกลางด้วยสายสะดือสีดำหลายสิบเส้น สายเหล่านั้นเชื่อมต่อกับเพดานและพื้น เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับเส้นเลือด สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือสภาพของสิงเทียน—เกราะของเขาหลอมรวมเข้ากับสสารสีดำอย่างสมบูรณ์แล้ว แกนกลางตรงหน้าอกกลายเป็นสีแดงคล้ำ ใบหน้าเหลือเพียงโครงกระดูกโลหะครึ่งซีก ส่วนอีกครึ่งกลายเป็นเนื้อเยื่อจักรกลชีวภาพที่คล้ายกับ “แม่”
“พระเจ้า...” เด็กหญิงตัวเล็กที่สุดยกมือปิดปาก “พี่ชายตัวโตคนนั้นกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว...”
รูม่านตาของมี่ถังหดเป็นเส้นบาง “ไม่ใช่ เขากำลังต่อต้านอยู่”