เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 การเกิดใหม่ของจักรกล
ความมืด
จากนั้นก็เป็นเสียงเสียดสีโลหะที่แหลมบาดหู
เลนส์ออปติกของสิงเทียนสว่างขึ้น แสงสีแดงเลือดกรีดผ่านความมืดเป็นรอยสองสาย ในลานสายตาของเขามีข้อความแจ้งข้อผิดพลาดนับไม่ถ้วนกะพริบอยู่ ราวกับทั้งระบบกำลังจวนจะล่มสลาย
“รีสตาร์ตระบบเสร็จสมบูรณ์”
เสียงผู้หญิงสังเคราะห์ดังก้องอยู่ในกะโหลก สิงเทียนพยายามยกแขนขึ้น—ตำแหน่งที่เดิมควรมีคมดาบความถี่สูงดีดออกมา ตอนนี้เหลือเพียงข้อต่อโลหะที่หัก
“คำเตือน: สภาพร่างจักรกลสมบูรณ์ 23%...แกนพลังงานหายไป...โมดูลความทรงจำเสียหาย...”
เขานอนอยู่บนโต๊ะผ่าตัดโลหะบางชนิด รอบตัวมีจอแสดงผลเรียงเป็นวงกลม อากาศอบอวลด้วยกลิ่นฉุนของน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับน้ำมันเครื่อง หนวดโลหะเย็นเยียบพันรอบแขนขาของเขา พื้นผิวปกคลุมด้วยฝูงนาโนจักรกลที่ขยับยุกยิกไม่หยุด
“ตื่นแล้วเหรอ เพื่อนเก่า”
เสียงคุ้นเคยทำให้หน่วยประมวลผลของสิงเทียนทำงานเกินพิกัดในทันที!