บทที่ 7 วิเคราะห์ สร้างสรรค์ และวิชาบ่มเพาะกายาอมตะ!

ในขณะที่ทั้งชั้นเรียนยังคงตกอยู่ในความตื่นตะลึง

เจียงหยวนไม่ได้ชายตามองหวงอี้ที่นอนกองอยู่บนพื้นแม้แต่น้อย เขาหันไปกล่าวกับจางอี้หมิงว่า:

“อาจารย์จางครับ อีกไม่นานก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ผมอยากขออนุญาตลากลับไปฝึกฝนที่บ้านครับ”

จางอี้หมิงได้สติกลับมา จึงพยักหน้าตอบ: “ดะ...ได้สิ”

เจียงหยวนพยักหน้ารับแล้วเดินออกจากห้องเรียนไป

เมื่อเขาลับสายตาไป เพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ข้างหลังก็เพิ่งจะตั้งสติได้ แล้วก็พากันแตกตื่นโวยวายขึ้นมาทันที

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเจียงหยวนกันแน่? ทำไมจู่ๆ ถึงเก่งขึ้นขนาดนี้? ไม่ใช่ว่าเขามีพรสวรรค์ระดับ E หรอกเหรอ?”

“หรือว่าเขากินยาบำรุงอะไรเข้าไป?”

“บ้านเขาจะมีปัญญาซื้อยาบำรุงแพงๆ ได้ยังไงกัน?”