บทที่ 6 เขาไปเก่งขึ้นขนาดนั้นได้ยังไงกัน?!

ยามสบเข้ากับดวงตาที่เย็นชาคู่นั้น หวงอี้เกิดความรู้สึกประหม่าขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ความหวาดหวั่นบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจ เมื่อเขารู้ตัวเช่นนั้นก็ยิ่งรู้สึกอับอายจนบันดาลโทสะ

แค่ไอ้ขยะระดับ E ตัวหนึ่ง จะทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวได้เชียวหรือ?

ครืด!

ท่ามกลางเสียงโต๊ะเก้าอี้ที่ถูกเลื่อน หวงอี้ลุกขึ้นยืนพลางก้มมองเจียงหยวนที่สูงน้อยกว่าเขาครึ่งช่วงหัว

“แล้วถ้าฉันพูดอีกรอบจะเป็นไรไป? แกมันก็แค่ไอ้สวะ! ไอ้ขยะ!”

เฉินห้าวทนไม่ไหวลุกขึ้นโวยวาย “หวงอี้ ไอ้เวร...”

“เจียงหยวนจะสอบติดหรือไม่ติด มันเกี่ยวอะไรกับแกนักหนา?”

กวนเสี่ยวเสี่ยวเหยียบเก้าอี้พลางพับแขนเสื้อนักเรียนขึ้นแล้วด่ากราด “แกเห่าอะไรของแกอยู่ได้?”

“แกก็แค่ปลุกพรสวรรค์ระดับ B ได้ไม่ใช่หรือไง? มีอะไรให้ต้องอวดนักหนา ถ้าแน่จริงก็มาลองกับฉันหน่อยเป็นไง”

ทุกคนต่างประหลาดใจ ไม่คาดคิดเลยว่ากวนเสี่ยวเสี่ยวที่เปลี่ยนอาชีพเป็นระดับหายากจะออกหน้าแทนเจียงหยวน