กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 146 นี่ก็นับว่าได้นอนร่วมเตียงเคียงหมอนแล้วเหมือนกัน...
ภายในห้องสังเกตการณ์ เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์สองคนคอยจับตาดูเย่ฝานอยู่ตลอดเวลา
แม้จะค่อนข้างน่าเบื่อและไร้รสชาติ แต่ทั้งสองก็ยังอยากดูว่าเจ้าเด็กนี่จะวิ่งไปได้ถึงเมื่อไหร่กันแน่
พอเห็นว่าในที่สุดเย่ฝานก็แบกรับไม่ไหว ทั้งสองก็พลอยโล่งอกไปด้วย
พวกเขายิ้มเยาะอย่างเย็นชา ราวกับได้เห็นตอนอวสานแล้ว
"อัจฉริยะแบบนี้ พูดตรงๆ ว่าทำให้คำว่าอัจฉริยะต้องมัวหมองจริงๆ"
"นั่นสิ"
เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์อีกคนพยักหน้าเห็นด้วย
เมื่อเทียบกับอัจฉริยะคนอื่นๆ ความตายของเย่ฝานเรียกได้ว่างี่เง่าไร้ศักดิ์ศรีที่สุด
วิ่งจนตายทั้งเป็นเนี่ยนะ?