เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ฉัน ฉันไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย ตอนนั้นฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายท้อง ก็เลยคิดว่าจะไปหาหมอตรวจดู ฉันร้อนใจเกินไปหน่อย…” สวี่ซิ่วซิ่วหลบสายตา ตอนนั้นเธอพูดคำพูดไม่น่าฟังออกไปจริง ๆ เพราะความร้อนใจ หากเป็นเมื่อก่อน เธอไม่มีทางพูดเช่นนั้นกับต่งเสี่ยวเหว่ยเด็ดขาด ตอนนั้นเธอรักและเอ็นดูเขามากขนาดนั้น จะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอจะดุด่าเขา?
แต่วันนี้การตามตอแยของต่งเสี่ยวเหว่ยทำให้เธอรำคาญอย่างมาก เธอรู้ดีว่าหากไม่พูดให้เด็ดขาดกว่านี้ เขาต้องคิดว่ายังมีโอกาสรั้งเธอไว้ได้ และจะคอยตามตอแยเธอไม่เลิก เธอจึงพูดตัดรอนอย่างไร้เยื่อใยไปหน่อย
“เพราะอย่างนั้นเธอเลยบอกว่าเขาไม่รู้ความ ไม่น่ารัก และยังบอกว่าเขาสู้เด็กในท้องของเธอไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?” เสิ่นอี้ถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
สีหน้าของสวี่ซิ่วซิ่วแข็งค้างไปชั่วขณะ “ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย แค่เขาเอาแต่ตามตอแยฉัน ฉันก็เลยพูดกับเขาไปสองสามคำ พี่เสิ่นจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม หรือว่าเสี่ยวเหว่ยทำร้ายลูกของเราเพียงเพราะฉันตำหนิเขาไปไม่กี่คำ? จะเป็นไปได้อย่างไร ต้องมีคนยุยงเขาอยู่เบื้องหลัง จงใจเล่นงานเด็กแน่ ๆ”
เสิ่นอี้แค่นหัวเราะ “มีคนยุยงเขาอยู่จริง สิ่งที่เธอพูดก็ไม่ผิด แต่ถ้าการกระทำครั้งสุดท้ายของเธอไม่ได้ทำร้ายจิตใจเด็ก เขาก็คงไม่ทำเรื่องแบบนี้!”