ตอนที่ 149 เธอทำตัวเองทั้งนั้น

“สหายเสิ่น คุณพูดจาเหลวไหลอะไร เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับสหายเฉียวเนี่ยนด้วย ตอนพวกเรามาถึง คุณก็อุ้มสหายหญิงคนนั้นลงไปแล้ว ขออย่าพูดส่งเดชได้ไหม?” จางจิ่งเฉิงขมวดคิ้ว มองเสิ่นอี้อย่างไม่เห็นด้วย เขาเองก็เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ และได้ฟังเรื่องราวจากคนอื่นมาแล้ว แต่เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเฉียวเนี่ยนกัน แม้แต่การมาที่โรงพยาบาลก็ยังเป็นเพราะอีกฝ่ายที่ร่วมงานด้วยแจ้งมาอย่างกะทันหัน ยิ่งไปกว่านั้น ตอนพวกเขามาถึงก็เกิดเรื่องขึ้นแล้ว จะโทษเฉียวเนี่ยนได้อย่างไร

เมื่อเฉียวเนี่ยนได้ยินคำพูดของเขา หัวใจก็อบอุ่นขึ้นมา หากเป็นคนอื่นคงรู้สึกรำคาญที่ต้องมาเจอเรื่องส่วนตัวแบบนี้ระหว่างทำงาน แต่จางจิ่งเฉิงกลับช่วยพูดแทนเธอทุกครั้ง นอกจากเธอจะรู้สึกขอบคุณมากแล้ว ยังรู้สึกผิดอีกด้วย เพราะเธอมักต้องจัดการเรื่องส่วนตัวระหว่างทำงานอยู่เสมอ

เธอหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “เสิ่นอี้ ใครคือคนต้นเหตุ คุณย่อมรู้ดีที่สุด คุณไม่ไปหาตัวคนต้นเหตุ แต่กลับโยนความรับผิดชอบมาให้ฉันส่ง ๆ คุณคู่ควรกับตำแหน่งในตอนนี้หรือ?”

สีหน้าของเสิ่นอี้มืดครึ้มไม่น่ามอง “เรื่องที่เสี่ยวเหว่ยเกิดอุบัติเหตุ มีแค่หัวหน้าเฉิน ฉันกับซิ่วซิ่วเท่านั้นที่รู้ นอกจากคุณแล้ว เขาจะไปบอกเรื่องนี้กับใครอีก? แล้วคุณก็ดันมาโผล่ที่นี่ได้อย่างบังเอิญ ที่นี่คือใจกลางเมือง คุณจะวิ่งมาที่ใจกลางเมืองโดยไม่มีเหตุผลทำไม? แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่โรงพยาบาลอีก? ฉันเองก็ไม่อยากสงสัยคุณ แต่การปรากฏตัวของคุณมันบังเอิญเกินไป”