ตอนที่ 144 ตีต้าเฮยจนตาย

เฉียวเนี่ยนตามรปภ.ไปยังประตูหลังโรงเรียน ภายในกรงเหล็กเล็ก ๆ มีต้าเฮยนอนขดตัวอยู่ แม้จะผ่านมาเพียงไม่กี่วัน แต่เธอกลับรู้สึกว่าสุนัขตัวนี้ผอมลงไปมาก แถมยังดูหมดเรี่ยวแรงไม่เหมือนก่อน ทว่าถึงจะถูกปฏิบัติแบบนี้ พอเห็นพวกเธอเดินเข้ามา มันก็ยังรีบส่ายหางทันที

มันฉลาดมาก คำสั่งพื้นฐานของคนแทบทุกอย่างมันฟังเข้าใจ เฉียวเนี่ยนจูงมันเดินออกมา มันก็ไม่ขัดขืนและเดินตามอยู่ข้าง ๆ อย่างว่าง่าย บ้านของเฉียวเนี่ยนคงไม่สะดวกเลี้ยงมันแน่ เธอจึงตั้งใจจะพามันไปไว้ที่โรงงาน ให้ช่วยเฝ้าประตูโรงงาน โรงงานหลายแห่งก็เลี้ยงสุนัขเฝ้ายามกันทั้งนั้น แถมยังช่วยป้องกันโจรได้ด้วย

พี่ใหญ่กับพ่อของเธอกลับชอบสุนัขมาก พอได้ยินว่าต้าเฮยเป็นสุนัขทหารที่ปลดประจำการแล้ว แถมยังเคยช่วยคลี่คลายคดีมาอีก พวกเขาก็ยิ่งดีใจ พากันล้อมต้าเฮยพลางหัวเราะไม่หยุด พ่อเฉียวบอกว่าตอนเด็ก ๆ เขาเคยมีความฝันอยากเลี้ยงสุนัข แต่ครอบครัวยากจนเกินไป พ่อของเขาจึงเอาสุนัขไปทิ้ง ทำให้เขาต้องหลบไปร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่มนานมาก หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้เลี้ยงอีกเลย จนตอนนี้อายุมากแล้ว ไม่คิดเลยว่าความฝันจะกลายเป็นจริง ทำให้เฉียวเนี่ยนกับพี่ใหญ่เฉียวหัวเราะกันอยู่นาน

พ่อเฉียวจูงต้าเฮยไปตรวจตราโรงงานด้วยความดีใจ แถมยังแนะนำต้าเฮยให้ทุกคนรู้จักอย่างภาคภูมิใจ บอกว่านี่คือหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยคนใหม่ ทุกคนล้วนเป็นผู้ใหญ่ จึงไม่ได้กลัวสุนัขมากนัก ยิ่งโรงงานเลี้ยงสุนัขไว้ก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นเรื่องแปลก พวกเขายังยิ้มทักทายต้าเฮยกันด้วย