เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทุกคนชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นสายตาที่มองเธอก็เปลี่ยนไปทันที
สามีเป็นตำรวจ พี่ใหญ่ชายของสามีก็ยังยืนอยู่กับนายอำเภอ ครอบครัวนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ มีคนลองถามหยั่งเชิงว่า “พี่ใหญ่ชายใหญ่ของเธอทำงานอะไร ฉันเหมือนไม่เคยเห็นเขาในตำบลเลย เป็นคนจากอำเภอใช่ไหม?”
พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็หันไปมองสวี่ซิ่วซิ่ว ใช่แล้ว พวกเขาล้วนเป็นคนในเมือง หากมีบุคคลสำคัญสักคน ใครจะไม่รู้จักกันบ้าง? คนคนนี้พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่กลับเดินมากับนายกตำบลได้ แสดงว่าไม่ใช่คนในตำบล แต่เป็นคนจากอำเภอ ยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่
คนที่เมื่อครู่นี้ยังดูถูกสวี่ซิ่วซิ่วอยู่ ตอนนี้ต่างเปลี่ยนท่าที หันมากระตือรือร้นเข้าหาเธอ
สวี่ซิ่วซิ่วเองก็งุนงง เธอไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เมื่อเห็นว่าทุกคนเริ่มประจบเอาใจอย่างเห็นได้ชัด เธอย่อมไม่อยากเสียโอกาสผูกมิตรครั้งนี้ไป คนเหล่านี้ล้วนไม่ธรรมดา หากสร้างความสัมพันธ์อันดีกับพวกเขา ก็มีแต่จะเป็นผลดีต่อตัวเธอ
เธอจึงหลุบตาลงแล้วพูดอย่างคลุมเครือว่า “ปกติฉันไม่ค่อยได้ติดต่อกับพี่ใหญ่ เรื่องของเขา ฉันก็ไม่สะดวกพูดข้างนอก…”
เป็นอย่างที่คิด พอได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอไม่ธรรมดา โดยเฉพาะผู้หญิงที่เพิ่งช่วยเธอเยาะเย้ยเฉียวเนี่ยน ท่าทีของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปราวกับพลิกหน้าหนังสือ รีบคล้องแขนเธออย่างสนิทสนมทันที “เธอชื่อซิ่วซิ่วใช่ไหม ฉันชื่อหลิวเฉิงเฟิ่ง เรียกฉันว่าพี่เฉิงเฟิ่งก็ได้ ฉันเป็นผู้อำนวยการสำนักงานชุมชน”