ตอนที่ 113 นั่นคือพี่ใหญ่แท้ๆ ของสามีฉัน

“คุณกำลังจะบอกว่าฉันไม่ได้มาแย่งที่นั่งของคนอื่นใช่ไหม?” เฉียวเนี่ยนพูดต่อให้เธออย่างสงบนิ่ง เมื่อเห็นสีหน้าของครูผู้หญิงค่อย ๆ ย่ำแย่ลง เธอจึงกล่าวว่า “เพราะทันทีที่ฉันมาถึง ก็ถูกกล่าวหาขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลว่ามาแย่งที่นั่งของเธอ”

“ฉัน...” ครูผู้หญิงสีหน้าแข็งค้าง “ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณคือ...”

“แน่นอนว่าคุณไม่รู้ คนอื่นพูดอะไรคุณก็เชื่อไปหมด ถูกคนอื่นใช้เป็นอาวุธแล้วยังคิดเข้าข้างตัวเองว่ากำลังทำความดี ทำตัวเหมือนเป็นทูตแห่งความยุติธรรม” เฉียวเนี่ยนจ้องเธออย่างเย้ยหยัน

เจ้าหน้าที่คนนั้นจ้องครูผู้หญิงอย่างตะลึงงัน “ครูเฉิน นี่มันเรื่องอะไรกัน? คนนี้เป็นบุคคลสำคัญที่โรงเรียนเชิญมา โรงงานของพวกเขากับโรงงานอาหารร่วมกันบริจาคของให้โรงเรียนตั้งมากมาย เธอเป็นตัวแทนผู้สนับสนุนของโรงเรียน!” น้ำเสียงของเขาหนักแน่นขึ้น

ชั่วขณะนั้นทุกคนเงียบกริบ หากพวกเขาเพียงติดตามครอบครัวมาแย่งที่นั่ง เช่นนั้นผู้สนับสนุนกับเหล่าผู้นำต่างหากที่เป็นบุคคลหลักซึ่งโรงเรียนเชิญมา

คนที่เพิ่งเยาะเย้ยเฉียวเนี่ยนเมื่อครู่นี้ต่างเบิกตากว้างขึ้นชั่วพริบตา

สหายหญิงคนนี้กลับเป็นตัวแทนผู้สนับสนุน เธอมีสถานะอะไรกันแน่?

แม้แต่เสิ่นอี้ที่ยังคงยืนงุนงงอยู่ก็หันขวับไปมองเธอ

“ฉันไม่ใช่ ฉันไม่รู้ เธอเองก็ไม่ได้บอก” ครูเฉินพอได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นตัวแทนผู้สนับสนุนของโรงเรียน ใบหน้าก็ซีดเผือด รีบอธิบาย