ตอนที่ 7 ต่งเสี่ยวเหว่ยผู้เอาแต่ใจ

เขาละสายตากลับมาแล้วขานรับ “อืม” ก่อนพูดว่า “ลุงก็คิดถึงหนูเหมือนกัน”

“เสี่ยวอี้ล่ะ?” เสิ่นเลี่ยขมวดคิ้วมองเสิ่นเสี่ยวเหมย

“พี่ พี่สองออกไปแล้ว” เสิ่นเสี่ยวเหมยที่เมื่อครู่นี้ยังวางท่าอยู่ต่อหน้าเฉียวเนี่ยน พอเผชิญหน้ากับพี่ใหญ่ของตัวเองก็ทำตัวราวกับนกกระทา

แม้แต่ตอนพูดก็ยังไร้อานุภาพ

ที่จริงเธอเองก็รู้สึกแปลกใจ ตอนแรกพี่ใหญ่เย็นชากับเธอมาก ตอนที่เธอหย่ากับสามีแล้วกลับบ้าน พ่อแม่ยังไม่ยอมรับเธอไว้ แต่พี่ใหญ่กลับให้โอกาสเธอได้อยู่ต่อ

แน่นอนว่ามันมีเงื่อนไข

เพียงแต่เงื่อนไขนั้น… เธอเหลือบมองเฉียวเนี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ อย่างไม่รู้ตัว ก่อนเบะปาก