กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวเนี่ยนจูงมือลูกสาวขึ้นชั้นบน เสิ่นอี้มองเธอ ใบหน้าสวยของเฉียวเนี่ยนเต็มไปด้วยความเย็นชา ชั่วขณะนั้นบรรยากาศจึงเงียบงัน
ในความทรงจำของเขา เธอยังเป็นเด็กสาวขี้อายที่มีความไร้เดียงสาหลงเหลืออยู่ ทว่าตอนนี้เธอได้สลัดความอ่อนเยาว์ออกไปนานแล้ว แม้ไม่ได้แต่งงานกับเขา แต่เธอก็ยังเข้มแข็งเลี้ยงดูลูกจนเติบใหญ่ เสิ่นอี้รู้สึกขอบคุณเธอมาก
“หลายปีมานี้ ลำบากเธอแล้ว” แม้สีหน้าของเธอจะไม่ดีนักจนทำให้เขาไม่ค่อยพอใจ แต่เขาก็เป็นฝ่ายติดค้างเธอจริง ๆ
ผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงานคนหนึ่งต้องเลี้ยงดูลูกสาว ในยุคสมัยเช่นนี้ย่อมลำบากเพียงใด
เฉียวเนี่ยนไม่ตอบอะไร เพียงแค่นหัวเราะ