กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พูดจบ เธอก็แค่นเสียงหึแล้วลากลูกชายเข้าบ้าน
เฉียวเนี่ยนจูงลูกสาวเข้าห้องครัว ล้างมือเล็ก ๆ จนสะอาดแล้วจึงหยิบหมั่นโถวสีขาวร้อน ๆ ลูกหนึ่งส่งให้หรงหรง
“ออกไปเล่นข้างนอกมาทั้งวัน หิวแย่เลยใช่ไหม?”
หรงหรงค่อย ๆ กัดหมั่นโถวสีขาวทีละคำเล็ก ๆ ภายใต้สายตาของแม่
“แม่ พ่อกลับมาแล้วจริง ๆ เหรอ? แถมยังพาผู้หญิงกับเด็กคนอื่นมาด้วย เขาไม่ต้องการพวกเราแล้วเหรอ?” เธอเงยหน้าขึ้น ถามพลางกะพริบตากลมโตอย่างสับสน
เฉียวเนี่ยนบีบแก้มนุ่ม ๆ ของยัยหนูเบา ๆ แต่แววตากลับเย็นลง “ไม่ใช่อยู่แล้ว ต่อให้จะไม่ต้องการกัน ก็ต้องเป็นพวกเราไม่ต้องการเขา จะไปถึงคราวที่เขาไม่ต้องการพวกเราได้ยังไง?”