บทที่ 647 การรับผิดชอบ

ตอนที่ 632: การรับผิดชอบ

“ขอโทษด้วยครับ ผมทำให้จักรวรรดิผิดหวัง ทำให้เหล่าปราชญ์ผู้ล่วงลับผิดหวัง และทำให้ท่าน ซึ่งเป็นทั้งสหายร่วมรบที่ใกล้ชิดที่สุดและเพื่อนที่ดีที่สุดของผมต้องผิดหวัง ในฐานะผู้บัญชาการที่แบกรับภาระอันหนักอึ้ง ผมกลับลืมหน้าที่ของตนเองในระหว่างการเดินทางอันยาวนาน และสูญเสียวิจารณญาณไปเพราะความผูกพันทางสายเลือด ผมเป็นคนเพาะบ่มผู้นำกลุ่มกบฏขึ้นมาด้วยมือตัวเองจนนำไปสู่หายนะ หากไม่ใช่เพราะการวางแผนอันแยบยลของท่าน ทุกอย่างคงไม่มีวันแก้ไขได้ แม้เรื่องราวจะจบลงแล้ว แต่ต้องมีใครสักคนรับผิดชอบต่อเรื่องนี้ และคนคนนั้นต้องเป็นผม”

พลเอกเคจทิ้งไว้เพียงข้อความนี้ให้ฉินกวง พร้อมกับร่างที่ไร้วิญญาณซึ่งแตกสลาย

“จัดงานศพให้โซลเลนต์ เคจ อย่างสมเกียรติ” ฉินกวงสั่งการ

“อาจารย์ครับ...”

“ไปทำงานของเธอเถอะ ฉันต้องการพักสักหน่อย” ฉินกวงโบกมือตัดบทโจวตงไหล

เมื่อโจวตงไหลเดินออกจากห้องไป ร่างกายที่เกร็งเครียดของฉินกวงก็ทรุดฮวบลงราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม เขาใช้ศอกทั้งสองข้างยันโต๊ะไว้ แล้วใช้มือขยี้ผมตัวเองอย่างแรง

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะช่วยบรรเทาความรู้สึกผิดในใจเขาลงได้บ้าง

ฉินกวงเป็นผู้วางแผนทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ โดยมีจุดประสงค์เพื่อเปิดโอกาสให้พันธมิตรแนวร่วมอิสระได้ระบายความอัดอั้นและตระหนักถึงความสำคัญของความสามัคคี อีกทั้งยังต้องการให้คนเหล่านี้เข้าใจว่าทางรอดเพียงหนึ่งเดียวอยู่ที่ไหน