บทที่ 646 อารยธรรมและปัจเจกบุคคล

บทที่ 631: อารยธรรมและปัจเจกบุคคล

ถงหลิงไม่ใช่คนพูดเก่ง

ด้วยตรรกะความคิดในปัจจุบันของเธอ เธอไม่สามารถเรียบเรียงถ้อยคำสวยหรูเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของผู้คนได้

การตัดสินใจทุกอย่างของเธอล้วนมาจากสัญชาตญาณการตัดสินที่อยู่ลึกที่สุดในจิตใจ

แม้เธอจะไม่เข้าใจเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว แต่เธอกลับรู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด และในสถานการณ์เช่นนี้ ควรใช้กลยุทธ์แบบใดจึงจะบรรลุเป้าหมายที่ต้องการได้

วิธีคิดของถงหลิงนั้นทั้งลึกซึ้งและเรียบง่าย ราวกับเครื่องมือช่วยตัดสินใจเชิงตรรกะที่สมบูรณ์แบบซึ่งยังไม่มีการผลิตขึ้นในยุคนี้ เธอสามารถมองทะลุเปลือกนอกเข้าถึงแก่นแท้ได้อย่างรวดเร็วเสมอ เพื่อเลือกทางเลือกที่ดีที่สุดภายใต้ขีดจำกัดความสามารถของเธอ เหมือนกับพระเถระผู้บรรลุธรรม หรือนักพรตเต๋าผู้เข้าถึงวิถีแห่งธรรมชาติ

ด้วยการเปลี่ยนแปลงทางความคิดส่วนบุคคล ประกอบกับการกำเนิดของเทคโนโลยีแช่แข็ง ถงหลิงจึงพบเป้าหมายที่สองในชีวิตนอกเหนือจากสงคราม นั่นคือการได้พบกับเฉินเฟิง

ทว่าการได้พบเฉินเฟิงยังคงเป็นเพียงความต้องการทางอารมณ์ส่วนตัว ส่วนเป้าหมายสูงสุดในใจที่เกิดจากความรับผิดชอบต่อประวัติศาสตร์ของเธอนั้น ยังคงเป็นการทำภารกิจสำรวจอวกาศให้สำเร็จร่วมกับกองเรือไร้นาม

นับตั้งแต่ก้าวเท้าขึ้นสู่กองเรือไร้นาม ปณิธานสูงสุดของถงหลิงไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย เช่นเดียวกับฉินกวง จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม

วินาทีต่อมา เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นในภาพฉาย